Laig, Joel

Post by Jerwin M. Lasin | Date: 8/14/2006 11:15:55 AM

After the high school graduation, I have decided to work. I have to wait years before I would go to college… It was March 23, my birthday nung nalaman ko na kasama daw ako sa batch 2 ng FSLE, a new scholarship program granted to few students. Napakagandang regalo para sa akin syempe malaking karangalan para sa mga magulang ko.

Noong first few months ko as a freshman, grabe ang culture shock, wala pa kasi akong peers at that time. Mahirap mag-aral kasi iyung subjects ko may P.E. at ROTC pa. During recitation my classmates are not so cooperative, nakakahiyang magvolunteer na sumagot kasi baka may mag-isip na nagpapalakas na agad ako… pero mali pala ang iniisip ko kasi mabait pala ang mga classmates ko, di ko pa lang sila masyadong kilala noon.

Masarap ang buhay ko as a FSLE scholar pareho lang yung rights at privileges na makukuha scholar man o hindi. The difference is … hindi ako nagbabayad ng tuition, kelangan ko lang mag-aral ng ayos. First year din ako nung my mother left, it was my worst experience but I realized I have to move lahat naman kasi namamatay. Masaya naman siya siguro kasi graduating na ako ngayon.

Sa buong apat na taon ko sa De La Salle Lipa and as a FSLE scholar, active naman ako sa mga school activities, malimit akong sumali sa mga quiz bee, matalo manalo okey lang kasi ibinigay ko yung best ko. Tuwing intrams meron naman kahit tansong medalya… Mas marami ang masasaya kong oras kesa sa malungkot sa buong apat na taon.

Para saken yung thesis ko ang pinakamalaki kong accomplishment. Mahirap, nakakayamot, nakakainis, masaya ubos lagi ang pera, may sermon lahat na siguro nangyari nung gumagawa pa ako ng research paper. Pero mabait ang kapalaran para saken… ang thesis na halos hindi natapos at pag-away awayan naming ang nakakuha ng pinakamataas na grabe… May pandagdag na ako sa resume ko na pwede talaga ipagmalaki.

Tuwing Christmas Party umiikot ang utak ko. Di ko alam kung masaya o matakot ako… Christmas party??? Magustuhaan kaya ng mga donors ang group presentation naming??? Kelangan pa seryoso o medyo comedy para mabawasan man lang yung stress??? Pero malaking araw yung kaya lang laging umuulan. Wala kaming ginagawa kundi magkwentuhan buong araw.

Mr. Eliseo Santos of Picture City, a complete stranger helped me to finance my studies for he wanted to share what God has given. He wanted me to realized that being poor is not a factor to hinder my dreams.

My deepest gratitude Mr. Morris Lingao, Ms. Girlie Dimaano, to Bro. Rafe and to all the donors.